ضریب انبساط حرارتی

⚫ تعریف ساده :

ضریب انبساط حرارتی یعنی این‌که وقتی یک متریال گرم یا سرد می‌شود، چقدر کش می‌آید یا جمع می‌شود.

هر ماده‌ای مقدار مخصوص خودش را دارد.

مثلاً فلزها خیلی بیشتر از سنگ یا گچ منبسط می‌شوند.

⚫ تعریف فنی :

ضریب انبساط حرارتی (α – Thermal Expansion Coefficient) مقدار تغییر طول یک ماده به ازای هر یک درجه تغییر دما است و معمولاً بر حسب

۱/°C یا µm/m·°Cبیان می‌شود.

این ضریب نشان می‌دهد که ماده تحت گرما انبساط و تحت سرما انقباض پیدا می‌کند.

⚫ فرمول :

\Delta L = \alpha \times L \times \Delta T

که در آن:

( \Delta L ) تغییر طول

( L ) طول اولیه

( \Delta T ) تغییر دما

⚫ اهمیت در بازسازی و اجرا :

وقتی دو متریال متفاوت کنار هم قرار بگیرند (مثل بتن + فلز، گچ + آجر، سرامیک + لوله)،

اگر ضریب انبساط‌شان یکی نباشد:

⚫ نتیجه؟ :

ترک‌های خطی

جداشدگی لایه‌ها

طبله‌کردن نما یا کف

شکست اتصالات

به همین دلیل ما از رابیتس، تورزنی، مش یا چسب‌های خاص برای کنترل این اختلاف استفاده می‌کنیم.

⚫ کاربرد اجرایی در بازسازی :

ایجاد درز انبساط بین سرامیک‌های سایز بزرگ.

استفاده از مش یا رابیتس در محل اتصال دو متریال متفاوت.

اجرای چسب کاشی انعطاف‌پذیر در نماهای سنگی.

جلوگیری از ترک در محل برخورد گچ + سیمان با استفاده از وال‌مش.

طراحی صحیح نماهای خشک با اتصالات کشویی.

توجه ویژه در اجرای نماهای پرسلانی که انبساط بسیار کم دارند.

⚫ نکات اجرایی مهم :

همیشه در محل اتصال گچ به بتن یا سیمان به آجر باید مش ۱۰×۱۰ یا رابیتس نصب شود.

در دیوارهای سبک (هبلکس، لیکا) باید برای اتصال به سازه از وال‌پست و بست کشویی استفاده شود.

در کف‌های سنگی باید فواصل انبساطی طبق نقشه اجرا شود.

در سیستم‌های MEP (لوله‌کشی) باید جای بازی حرارتی در نظر گرفته شود.